π. ΜΙΧΑΗΛ ΒΟΣΚΟΥ: “ΕΙΣ ΑΡΤΟΣ, ΕΝ ΣΩΜΑ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΣΜΕΝ· ΟΙ ΓΑΡ ΠΑΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΑΡΤΟΥ ΜΕΤΕΧΟΜΕΝ”

 

“ΕΙΣ ΑΡΤΟΣ, ΕΝ ΣΩΜΑ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΣΜΕΝ· ΟΙ ΓΑΡ ΠΑΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΑΡΤΟΥ ΜΕΤΕΧΟΜΕΝ” (Α’ ΚΟΡ. Ι’ 17)

Πρωτ. Μιχαλ Βοσκοῦ

 

γία κκλησία το Χριστο ποτελε μυστήριο. Εναι, πως τονίζει πόστολος Παλος, “τ μυστήριον τ ποκεκρυμμένον π τν αώνων κα π τν γενεν”, τὸ ὁποῖον “νυνὶ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ” (Κολ. α’ 26). ς μυστήριο ποὺ εἶναι δν μπορε ν ριστε, γι᾿ ατ κα οτε στν γία Γραφ οτε στος Πατέρες κα Διδασκάλους τς κκλησίας μας συναντομε ποιονδήποτε ρισμ τς κκλησίας. Συναντομε μόνο διάφορες εκόνες κα σύμβολα, μ τ ποα περιγράφεται κατ τ δυνατν πραγματικότητα τς κκλησίας. Κυρίαρχη θέση νάμεσα στος βιβλικος κα πατερικος προσδιορισμος τς κκλησίας κατέχει χαρακτηρισμός της ς Σώματος Χριστο, νας χαρακτηρισμς πο πρωτοχρησιμοποιήθηκε π τν πόστολο Παλο. χαρακτηρισμς ατς δν ποτελε μόνο μι πλ εκόνα, πως εκόνα τς κιβωτο τς μπέλου, οτε μόνο να πλ σύμβολο. ποτελε κάτι πολ περισσότερο, γιατ συνδέεται μ τὸ μέγα μυστήριο τῆς Θείας Εχαριστίας καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου.

       κκλησία χαρακτηρίζεται ς Σμα Χριστο, το ποίου λοι ο πιστο ποτελομε μέλη μ κεφαλ τν ἴδιο τὸν Θεάνθρωπο ησο Χριστό, χι μόνο γιατ εκόνα το ζωντανο σώματος, εκόνα το ζωντανο ργανισμο μπορε ν περιγράψει μ τν καλύτερο δυνατ τρόπο τν πραγματικότητα τς κκλησίας, λλ κυρίως γιατ εναι ντως τ ζωνταν Σμα το Χριστο, παρατεινόμενο μέσα στοὺς αἰῶνες, παρατεινόμενο μέσα στν στορία τοῦ παρόντος κόσμου. Ατο το ζωντανο Σώματος γινόμαστε μέλη μ τ Μυστήριο το Βαπτίσματος κα παραμένουμε ζωνταν μέλη μ τ Μυστήριο τς Θείας Εχαριστίας. ταν τελεται Θεία Λειτουργία κα προσερχόμαστε στ κοιν ποτήριο τς Εχαριστίας, γι ν μεταλάβουμε Σμα κα Αμα Χριστο, τότε κκλησία φανερώνεται στὸν μεγαλύτερο δυνατ βαθμ ς τ ζωνταν Σμα το Χριστο. ντιθέτως, ταν δν μετέχουμε το ποτηρίου τς Εχαριστίας, τότε παύουμε ν εἴμαστε ζωνταν μέλη το Σώματος το Χριστο κα καταντομε νεκρ στν κυριολεξία μέλη.

       Σ πεσμα λων τν αρετικν, ο ποοι πορρίπτουν τ μέγα Μυστήριο τς Θείας Εαριστίας, λλ κα λων κείνων τν προτεσταντικν μολογιν, πο βλέπουν στ Θεία Εχαριστία μι πλ συμβολικ πράξη, πόστολος Παλος, στ 10ο κεφάλαιο τῆς Α' πρς Κορινθίους πιστολς του, τονίζει μ ἀπόλυτη σαφήνεια τν πραγματικότητα το Σώματος κα Αματος το Χριστο στ Θεία Εχαριστία. “Τ ποτήριον τς ελογίας ελογομεν, οχ κοινωνία το αματος το Χριστο στι; Τν ρτον ν κλμεν, οχ κοινωνία το σώματος το Χριστο στιν;” (ι’ 16). ονος μεταβάλλεται ντως μ τν πίκληση το γίου Πνεύματος σ Αμα Χριστο κα ρτος μεταβάλλεται ντως σ Σμα Χριστο. ταν προσερχόμαστε, λοιπόν, στ ποτήριο τς Εχαριστίας κα κοινωνομε, δν κοινωνομε ψωμ κα κρασί, λλ Σμα κα Αμα Χριστο. Κατ θεία συγκατάβαση διατηρονται τ φυσικ χαρακτηριστικ το ρτου κα το οἴνου, στν πραγματικότητα μως λαμβάνουμε μέσα μας τν ἴδιο τν Χριστό.

τρόπος τς μεταβολς μς εναι γνωστος, γι᾿ ατ κα ρθόδοξη κκλησία πρξε πάντοτε ρνητικ στν προσπάθεια τν ρωμαιοκαθολικν θεολόγων ν δώσουν μι λογικ ρμηνεία στ μέγα Μυστήριο τς Θείας Εχαριστίας μὲ τὴ θεωρία τους περὶ “μετουσιώσεως”. “Εἰ δὲ τὸν τρόπον ἐπιζητεῖς, πῶς γίνεται”, λέγει γιος ωάννης Δαμασκηνός, “ἀρκεῖ σοι ἀκοῦσαι, ὅτι διὰ Πνεύματος Ἁγίου, ὥσπερ καὶ ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου διὰ Πνεύματος Ἁγίου ἑαυτῷ καὶ ἐν ἑαυτῷ ὁ Κύριος σάρκα ὑπεστήσατο”.ν πιζητες, δηλαδή, τν τρόπο τς μεταβολς, σο ρκε ν᾿ κούσεις τι γίνεται δι Πνεύματος γίου, πως κριβς δι Πνεύματος γίου λαβε σάρκα Κύριος π τν περαγία Θεοτόκο. γνοια το τρόπου τς μεταβολς, δν πηρεάζει ἀσφαλῶς μ κανένα τρόπο τ βεβαιότητα το πιστο Χριστιανο γι τ γεγονς τς μεταβολς, οτε τ βεβαιότητά του, τι κοινωνε Σῶμα κα Αμα Χριστο, τι δηλαδ γίνεται να μ τν Χριστό, τι γίνεται σύσσωμος κα σύναιμος Χριστο.

ν τοτο γίνει συνείδηση λων μας, τότε σίγουρα πολλ θ᾿ λλάξουν σον φορ στ στάση μας πέναντι στ φρικτ ατ Μυστήριο, πέναντι στ Θεία Εχαριστία, ποία, κατ τν γιο γνάτιο ντιοχείας, ποτελε “φάρμακον θανασίας”, ἀπέναντι στὴ Θεία Λειτουργία. Θὰ καταλάβουμε τότε πόσο ἀνόητο καὶ πόσο βλάσφημο εἶναι, ὅταν παραπλανομε τὰ μικρὰ παιδιὰ λέγοντας τους τι Θεία Κοινωνία εναι χρυσ πουλάκι, γλυκ ,τιδήποτε λλο μπορε ν φανταστε κανείς. Θὰ καταλάβουμε πόσο μικρόψυχο καὶ πόσο λανθασμένο εἶναι νὰ θεωροῦμε ὅτι τὸ νὰ μεταλαμβάνουν ὅλοι οἱ πιστοί, ὅσοι κι ἂν εἶναι, στὸ “Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης” ἀποτελεῖ ἄσκοπη παράταση τῆς Θείας Λειτουργίας. Θὰ καταλάβουμε, πρωτίστως καὶ κυρίως, γιατί ἡ Θεία Λειτουργία ἀποτελεῖ πραγματικὴ συμμετοχή μας στὴν ζωὴ τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ γιατί ἡ προσέλευσή μας στὴ Θεία Κοινωνία προϋποθέτει συνειδητὴ προετοιμασία, ὥστε ν’ ἀξιωνόμαστε νὰ κοινωνοῦμε “μ ες κρμα ες κατάκριμα”, λλ “ες φεσιν μαρτιν κα ες ζων αώνιον”.

 

     (Δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ “Παράκληση. Τριμηνιαία Ἔκδοσιςερς Μητροπόλεως Λεμεσο, τεῦχος 93 (2017), σ. 18-19) 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΩΝ

 

ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΣ Ι.Μ. ΛΕΜΕΣΟΥ

 radio.jpg

Copyright © AP.ANDREAS.LEMESOU 2014. All Rights Reserved.